سجاده سنگر است و دعا هم سلاح ما            تا آسـمـان کـشـیـده شـده شـاهـراه ما

در بین مسـجـدیم، کـنار سـپاه عـشق            قوّت گـرفـتـه است سـپاه از سـپاه ما

شیـطـان هراس دارد از این اتحادها            هر دم نـشـسـتـه منـتـظـر اشـتـبـاه ما

این قدرت نظامی و موشک به جای خود            او بیشتر بترسد از این «افـتـتاح» ما

اَشکوا اِلَیک؛ ما پدر از دست داده‌ایم            اما نـیـامـده‌ست به لـب هـرگـز آه ما

وقـت نـبـرد آمـده و وقـت آه نـیـست            جـوشن کـبـیـر ماست لـباس سـیاه ما

از مسـجـد آمـدیم به مـیـدان انـقـلاب            دست خـداسـت بین خـیـابـان پـناه ما

تا رفع فتنه ما همه در صحنه حاضریم            روزی بـهـار می‌شود اسـفـنـدمـاه ما